من مىگويم ممكن است ارتكاب گناهان كبيره نقض ايمان محسوب شود كه در اين خبر مورد نقض را استثناء كرده است و شايد مطلق معصيت چنين باشد . از مجلسى ( ره ) - در اين خبر چند وجه است : 1 - آنچه پدرم بيان كرده كه مقصود اين است كه برادرى شما از تشيع و در اين جهان نيست بلكه از عالم ارواح است و پيش از انتقال به اجساد و در اين جهان به واسطهء دين شما يك ديگر را شناخته‌ايد و اين كشف از اخوت در عليين كرده است . 2 - گفته شده مقصود اين است كه شما بر پايهء تشيع از روى حقيقت برادرى نكرديد زيرا اگر چنين بود همهء جهات برادرى و اداى حقوق ميان شما برقرار بود بلكه شما بر پايهء شيعه‌گرى تنها همديگر را شناخته و به همديگر تعارف كرديد بىاينكه به راستى با هم برادرى كرده باشيد ، بنا بر اين حديث در مقام انكار و سرزنش است ، يا مقصود مجرد اخبار از يك واقعيتى است . 3 - مقصود اين است كه برادرى شما منحصر نيست به پيدايش اين مذهب و قبول آن بلكه در حال ولادت و قبل از آن و بعد از آن هم شما برداريد زيرا منشأ برادرى شما به سبب اين است كه از يك سرشت و يك روح آفريده شديد و اين هم به همان وجه اول برمىگردد يا نزديك به آن است . پايان نقل از مجلسى ( ره ) . من گويم : أنسب ، همان وجه دوم است و مضمون اين اخبار اعلام از اين است كه وابستگان به مذهب شيعه به عمق آن مذهب توجه نكرده‌اند و آن مقام از وحدت و يگانگى كه اساس برادرى و برابرى و مغز تعليمات مذهب شيعه است درك نكرده‌اند و به مقام همان ظاهر تحزّب و تعارف يك ديگر دل خوش كرده‌اند و ظاهر عنوان باب هم همين است و معلوم مىشود